Mensen, dieren en Arabieren. En thee.
Want dat is politiek. Roepen. Misdaden veroordelen. Woordelijk je ‘ongenoegen’ uitspreken over ‘precaire’ situaties. Het verhaal ‘van verschillende kanten bekijken’ en er iets intellectueels over zeggen. Vooral over dingen die al gebeurd zijn. En bij voorkeur over dingen, waar je zelf medeverantwoordelijk voor bent geweest. Toen je vroeg of er ook zoetjes waren, in plaats van suikerklontjes.
Hiphop.
Ik ben de kunstvorm dankbaar voor alles wat ik eruit gehaald heb. En haal.
Johnny Cash was een Spartaan.
Ik heb een suis in mijn oren. Of beter, een piep. Hoog. Monotoon. Het geluid van een hartmonitor. Aangesloten op onze club.
Rotterdamisperceptie.
Na deze tekst over misperceptie en de eeuwige hokjes, is het tijd voor een korte schrijfpauze. Even relativeren, even ademen! Lees en reageer in de tussentijd op mijn eerdere teksten, dan zorg ik dat er zeer binnenkort weer nieuwe te lezen zijn!
Zonzin.
Mijn cadeau aan iedereen die de zon gemist heeft.
Cartoon was geluk heel gewoon.
Mij hoor je niet roepen dat de PVV’se asodorpen moeten doorgaan voor de moderne kampen. Ik beweer niet dat Geert Wilders uit is op het uitroeien van mensen met de Islamitische geloofsovertuiging.
Immuninati.
Jij bent het systeem. Het systeem is jou. Hoe meer je weet, hoe minder je zeker weet. Bewustzijn is prachtig. Broodnodig ook. Alertheid is goed. Maar op het internet, beweren anonieme bronnen de gekste dingen. Ongefundeerd maken ze hele analyses van dingen die gebeurd zijn, gebeuren en gaan gebeuren.
Kein Tuch in den Zug!
Ik heb mijn oma uitgelachen. Ik zei: “Kom op, oma. In de oorlog hingen er bordjes ‘VOOR JODEN VERBODEN’ in openbare gelegenheden. Joden zijn toch heel anders dan bedekte moslima’s? Joden waren toen bij geboorte minderwaardig. Moslima’s met een hoofddoek, kiezen daar tegenwoordig zelf voor. En dan heb je de consequenties maar te dragen.
Oust.
Geert, stop met je onzin. Er is een grens. Je praat soms zoveel poep, dat ik het door de internetverbinding en televisiekabels heen kan ruiken. Ik heb een bus Oust op tafel gezet. Zo heb ik die altijd binnen handbereik. Voor als jij weer onverwacht op de buis verschijnt. Dat is toch geen leven, Geert?
Je bent gewoon jaloers!
Jeugdsentiment. Ik keek naar Wickie de Viking, mijn zusje naar Wikipedia. De tijden zijn veranderd. Moeten we daarover zeuren? Nee. Ik heb ooit Mario uitgespeeld op de Gameboy. Dat is veel belangrijker.











