Welkom
Welkom op mijn website!
Het is mij een eer u als lezer te mogen verwelkomen. Ik schrijf, ik spreek en het resultaat is op deze website te zien. Huur me in voor uw redactie of event, bekijk mijn agenda, lees mijn biografie en bekijk elders gepubliceerd werk.
Vergeet mijn werk ook zeker niet te delen via social media, gunnen moet kunnen!
Ayo, mo syi, güle güle, houdoe en beslema,
Derek Otte
Omdat je het waard bent. Bitch.
Op wie denk je indruk te maken? Jij daar, met die laarzen aan. En die jas. En dat handtasje. Jij. Met dat kunstwerk tussen je schouders. Op je nek. Dat portret, waar Picasso nog een puntje aan zou kunnen zuigen. Dat doek vol verf, waar je gezicht kennelijk achter zit. Jij. Met die Bubblicious. Waar je met open mond op zit te kauwen.
Kijk, nu staat ze op. Richting de metrodeuren. Bij Beurs eruit. De Koopgoot in. Kijken. Langer kijken. Nog meer kijken. Maar niet kopen. Want geld, dat heeft ze niet. Maar kijken kan ze! En lopen ook. Paraderen. Met de borstjes vooruit en de lipjes getuit. Een vastberaden blik in haar ogen. Niet te blij natuurlijk, boos blijven. Stoer doen. Alles doen voor aandacht. En als je dan aandacht krijgt, doen alsof je er niet op zit te wachten. Zo hoort dat. Heel goed.
Ze voelt iets trillen. In haar linkerjaszak. Ze kijkt. Het is de BB. Waar ze op kosten van papa gebruik van kan maken. Het rode lampje knippert. Ping! Ze leest. Vakkundig, want het D’tje mag niet zomaar in een R’etje veranderen. Mensen moeten natuurlijk wel geloven dat ze het druk heeft op dit moment! Even kijken. Weer zo’n sukkel. Via Hyves opgeduikeld. Of op vrijdagavond, op de Korte Lijnbaan? Ze weet het zelf niet meer. Ze leest.
Of ze zin heeft om een rondje te rijden. Even kijken, was dit nou die dunne jongen met die Q8? Of die wat dikkere, met een CLS. Wacht, het was die voetballer. Nee, wacht. Het was die jonge ondernemer. Die een eigen business had. Straatapotheker, of zoiets. Hij draaide vooral nachtdiensten. Voor een goed salaris. Da’s echt een schatje! Ze laat hem nog vijf minuten wachten. Eerst haar vriendinnen op de hoogte stellen.
Ze belt eerst haar allerbeste vriendin op. Geen gehoor. Dat klopt! Zij had vandaag een date. Met een vriend, van de neef, van een oud-collega. Ze kennen elkaar erg goed. Al zeker een maand. Ze vond hem erg leuk. Ze waren samen naar de film geweest. En daarna had hij haar hele menu bij de KFC betaald. Echt een goeie jongen! Maar goed. Ze neemt niet op. Geeft niet.
Ze belt haar beste vriendin. Die neemt op. Ze reageert enthousiast. Haar advies: ‘Blijf in de auto. Of ga met hem mee naar huis. Ik heb gehoord, dat je tante in de stad loopt. Met je moeder. Pas op! Ik moet gaan, veel plezier!’ Dat is pas een goeie vriendin. Want stel je voor, dat iemand erachter komt! Goed. Even terugpingen. Over vijf minuten, bij de parkeergarage onder Schouwburgplein. Die uitgang aan de achterkant van de bioscoop. Mooi. Nog even het toilet in bij de McDonald’s. Make-up checken. Parfum spuiten. Want ware schoonheid, komt uit een potje. Of een flesje.
Ware schoonheid, meet je af aan het aantal jongensnamen in je telefoonlijst. Ware schoonheid, zit van buiten. Het zit in kleding. Merkkleding. Die je gekregen hebt van je losse contacten. Omdat je zo lief lacht. Omdat je er zo modieus uitziet. Omdat de kennissen die jij erop na houdt, denken met wat tussen hun benen zit. En omdat jij jouw benen niet over elkaar weet te houden. Ware schoonheid. Laat me niet lachen.
Draag zevenendertig designerjasjes over elkaar, trek achttien paar pumps aan, loop driemaal daags Sunday’s plat, vindt negen jongens die gek genoeg zijn je te versieren met cadeautjes die een waarde kennen van een gemiddeld maandsalaris van iemand met een 48-urige werkweek, doe stoer met vierenveertig paar Gucci-laarzen en gooi achtennegentig Louis Vuitton-tassen over je schouder, verf je gezicht beige, gebruik je Chanel-blush en je naturel lipgloss. Boetseer die bek, met alle dure dingen die je kunt verzinnen. En blijf goedkoop. Ik respecteer mannen die vrouwen geen hand willen geven, maar bij jou vind ik het zonde. Jij vraagt namelijk om een platte.
Ware schoonheid, is met een bepaalde mate van zelfrespect door het leven gaan. Ware schoonheid, is op eigen kracht iets van je leven maken. Met jouw talent, op jouw niveau. Ware schoonheid, is het benutten van je kansen. Studeren. Werken. Voor jezelf zorgen. En je familie. Je eigenwaarde boven verkeerd gedrag van je vriendinnetjes plaatsen. Ware schoonheid, zit van binnen. Het cliché klopt.
Aan de buitenkant is het hoogstens te zien aan een verzorgd uiterlijk. En, nog belangrijker, een uitstraling. Vanwege dat laatste, zijn knappe meisjes dus niet altijd mooi. Want een uitstraling komt van binnenuit. Klasse kun je niet kopen. Dat zit ‘m in opvoeding, zelfredzaamheid, principes en overtuiging. Ik houd van nette meisjes. En dat ben jij net niet, zeg maar. Ware schoonheid is doelgericht door het leven gaan, ambities hebben. Ware schoonheid, is inhoud hebben. Respect hebben voor je achternaam. Voor je ouders. Voor je lichaam.
Ware schoonheid is het tegenovergestelde van blind materialisme. Jouw hele act werkt bij mij dus niet. Niet meer. Want ik ga niet schijnheilig doen en beweren dat ik me nooit heb laten afleiden. Of verleiden. Gelukkig ben ik volwassen, nu. Ik zie nu je aasgierenmentaliteit. Die geldbelustheid. En samen met je losse zeden en je -volkomen misplaatste- arrogante uitstraling, maakt jouw verschijning dat ik mijn laatst genuttigde maaltijd omhoog voel komen. Bah.
Ik geloof inmiddels, dat ‘vrouwen’ zijn onder te verdelen in ‘dames’ en ‘wijven’. En dat is goed om te weten, in de grote stad. Mijn moeder heeft mij respect voor ‘de vrouw’ bijgebracht. Door hoe mijn zusjes zich ontwikkelden, dacht ik altijd dat mijn moeder gewoon gelijk had. Tot ik in contact kwam met andere vrouwen. Meisjes. Ondertussen ben ik erachter, dat mijn moeder al die tijd eigenlijk doelde op respect voor ‘de dame’. En ik respecteer dames, allemaal. Maar wijven? Alsjeblieft.
Het aantal wijven groeit, gestaag. Het ergste vind ik dat sommige mannen het onderscheid niet meer kunnen maken. Die gaan dames aanspreken en behandelen, zoals ze dat bij wijven gewend zijn. Hierdoor denken dames weer, dat alle mannen hetzelfde zijn. Welnu. Ik wil alle mannen (over het onderscheid binnen deze groep, schrijf ik een volgende keer) en dames, de volgende kunstwerken van respectievelijk 2Pac, Masta Ace, Kanye West en Jay-Z aanraden. Ter leering ende vermaack. Welkom in de wereld van dames en wijven. Sisters en bitches.
Voor wie zich nu aangevallen voelt, het spijt me. Ik schrijf nu eenmaal. Omdat je het waard bent. Bitch.
20 Reacties
Plaats uw reactie
Heeft u dit al gelezen?
Beste Derek,
Alweer bedankt voor het delen van je hersenspinsels. Je blog heeft me weer aan het denken gezet. Niet omdat ik aangesproken voel, maar omdat ik te doen heb met de meiden waarover je hierboven schrijft. Ik kan me soms aan dit soort meiden irriteren, omdat ik het verschrikkelijk zonde vind dat de meeste (ik wil absoluut niet generaliseren) erg naif zijn. Mega-super-extra-lord naif! Zij zien het leven als een sprookje uit Disney. Tegen deze meiden wil ik zeggen’Ontwaak!!’Het leven is meer dan hebzucht,uiterlijk vertoon, wegwerp, materialisme en consumptie. Maar weetje, ik kan/mag het deze meiden niet kwalijk nemen, omdat de MENS zeer ontwetend is en als iemand onwetend is dan kunnen we die ook niets ‘verwijten’. Maar ik vind wel dat we deze meiden kunnen verwijten dat ze niets doen om die onwetendheid weg te nemen. De meiden met designerjasjes waar jij het over hebt denken dat mode de prijs is van het leven. De mode waarvan zij denken dat het de individualiteit benadrukt. Nou nee! Ik ben hier geen expert in maar volgens mij is de mode, die zogenaamd persoonlijke stijl van zoveel moderne mensen bepaalt, tot een voertuig van eenvormigheid geworden. In strijd met de algemene opvatting is het bepaald niet creatief of origineel je te kleden naar de laatste mode. De creaties opzich zijn misschien wel origineel, maar de koper is altijd een na-aper en daarom noch creatief nog origineel. Dat is een van de dwalingen van de mode en merkfans. En als we gaan kijken naar het gedrag van deze meiden stuitten we op verschillende factoren die mogelijk de oorzaak kunnen zijn. Maar de echte grote bron van hebzucht, uiterlijk vertoon, materialisme en soncumptie stampt toch wel uit ‘The American way of life’ (sorry dat ik Amerika erbij moet halen). De hollywood met zijn geensceneerde en vooral verfilmde idealen en idolen, de heersende lichaam cultus, van de fitness-trend via disigner-drugs tot het moderne schoonheidsideaal. De VS is het grote voorbeeld geworden voor de rest van de wereld. We moeten ons dus verdiepen in dit fenomeen van wereldwijde veramerikanisering als we deze meiden (of de moderne wereld met haar problemen) beter willen begrijpen. Misschien lijkt dit ver gezocht, maar vergeet niet dat via de vijhonderd functionerende ruimtesatellieten de American way of life onze huiskamers binnenkomen. In alle delen van de wereld (vooral in Azie) gelden dezelfde Amerikaanse idealen, overal zien we dezelfde reclames, horen we dezelfde liedjes en zien we dezelfde films. De meiden waar jij het over hebt hebben dit op kinderlijke naive en volledig gewetenloze manier in hun idee van vrijheid ingepast: het recht op geluk naar eigen snit. Ik wil deze meiden zeggen dat ze terug moeten gaan naar de bron van het leven. Want ware geluk schuilt niet in een spierballenkoning vol uitwitten en wasbordbuik maar in eenvoud. Gebruik je talenten, leef op een manier dat je ziel voedt, verknoei je leven niet door anderen te volgen. Wees jezelf, geloof in jezelf, accepteer jezelf zoals je bent en leef je eigen dromen!
En op wie ze indruk denken te maken? de ‘topsporter met zijn optimaal getrainde luxelichaam!’ AHUM!
Met groeten,
Beste Lezer,
Bedankt voor je reactie. Ik ga mijn reactie heel kort houden. Niet omdat ik geen zin heb om te typen, maar omdat ik nu wel genoeg tekst heb besteed aan dit soort vrouwen. Ik wil niet alle ‘wijven’ onder dezelfde noemer plaatsen (iedereen heeft zijn of haar verhaal), maar aan bepaald gedrag kan ik me groen en geel ergeren. Denk dat dat in mijn stuk wel duidelijk geworden is. Ik denk dat de ‘American way of life’ discussie een andere is. Ik beoogde met mijn stuk puur de op geld/sex/aandacht beluste vrouwen ter discussie te stellen. En dan speciaal het soort, dat ermee te koop loopt alsof het een levensstijl is om trots op te zijn. Want lang niet elke voetbalvrouw is een ‘wijf’, om de termen van m’n artikeltje te blijven. Wijven zijn vrouwen die afgaan op mannen met veel geld. Waarbij het ze niet uitmaakt hoe hij eraan komt. Ze jagen uiterlijk vertoon na. Bah.
Ik weet niet waar het (hedendaagse?) materialisme van sommigen vandaan komt. Ik denk dat videoclips en andere vormen van bepaalde beelden/muziek/informatie die onze huiskamers binnenkomen, inderdaad een rol spelen. Ik denk echter niet dat dit de enige manier is. Door het zo uit te leggen, zouden we ouders bijvoorbeeld vrijwaren van het geven van een degelijke opvoeding. En kinderen/jongvolwassenen zelf vrijwaren van een bepaalde eigenverantwoordelijkheid. Het probleem zit dieper, lijkt me interessant me daar eens in te verdiepen. Ik vind het in ieder geval bijzonder, dat vrouwen/meisjes het gedrag steeds jonger lijken te ontwikkelen. Zorgwekkend.
Om een tweede stuk met de proporties van de originele blog te voorkomen, hier mijn laatste opmerking: Gebruik je talenten, leef op een manier dat je ziel voedt, verknoei je leven niet door anderen te volgen. Wees jezelf, geloof in jezelf, accepteer jezelf zoals je bent en leef je eigen dromen! Amen
!
Gegroet!
”Het aantal wijven groeit, gestaag. Het ergste vind ik dat sommige mannen het onderscheid niet meer kunnen maken. Die gaan dames aanspreken en behandelen, zoals ze dat bij wijven gewend zijn”
Klopt, sommige denken dat alle meisjes wijven zijn en dat geen verschil is tussen een meisje en een wijf.
En wanneer je anders gedraagt dat een wijf dan ben je schijnheilig.
Bah. Haat dat bekrompen gedoe.
Lekker laten denken allemaal! Bedankt voor je reactie!
Geen dank! Ja tochhh!
Wow wat kan ik mij tegenwoordig ook ergeren aan dat soort mensen vooral dat gebeuren met dat ze aandacht zoeken en krijgen ze eenmaal aandacht dan doen ze zogenaamd highclass. bahh. en dat zogenaamd laat reageren op BB of msn.
goed artikel, ga zo door
mvg
Interessante blog Derek en erg goed verwoord gevoel.
Ik ben heel benieuwd naar je blog over het onderscheid tussen mannen. Het is jammer dat ik gevoelens niet zo goed kan verwoorden anders schreef ik zelf een blog hierover. Genoeg inspiratie..
Weer bedankt voor een heel goed artikel.
Groetjes, Loes
Allen bitches kunnen opgehaald worden bij de afdeling Lost and Foundation =p
Alle verloren bitches kunnen opgehaald worden bij de afdeling lost and foundation =p
Zo deze was pas krachtig!! Nice
Haha, helemaal mee eens. Dames en wijven. Mooie afsluiting ook!
Goed stuk! Veel herkenning.
Toch fijn dat er ook mannen zijn die het onderscheid maken tussen dames en wijven, goed stuk
Wat een goed stuk!!
”Het aantal wijven groeit, gestaag. Het ergste vind ik dat sommige mannen het onderscheid niet meer kunnen maken. Die gaan dames aanspreken en behandelen, zoals ze dat bij wijven gewend zijn. Hierdoor denken dames weer, dat alle mannen hetzelfde zijn”
Zo waar!!
Hahaha, opeens geven ze de blogger allemaal gelijk. Of:
1: Of het zijn echt de “dames”.
2: Het zijn de wijven die doen alsof ze dames zijn.
Ik zet mijn geld op 2.
Geweldig! Toen Ik Het Las Begon Ik Keihard Te Lachenn! Omdat Het Gewoon De Waarheid Is! Super!