Helemaal hic.

Zo. Daar moest ik even mee beginnen. Een stukje eergevoel. Want ik wen vast aan mijn nieuwe nationaliteit. Turken gaan de wereld namelijk overnemen. Ik weet niet ne zaman, of hoe ze het precies gaan doen, ik weet alleen dat het niet heel lang meer zal duren voor het Turkse volk de baas is over alles en iedereen. Ik heb vannacht een droom gehad, die voor mij de doorslag heeft gegeven. Het was een visiüün, ik weet het zeker. Toen ik vanmorgen opstond en dit berichtje voorbij zag komen, wist ik het zeker. Het aftellen kan beginnen. En er is niets wat de rest van de wereldbevolking er nog aan kan doen. Helemaal hiç.

Vandaag werd bekend, dat Turken niet kunnen worden verplicht tot inburgering. Terwijl inburgering zo ontzettend noodzakelijk is, om te kunnen integreren. Vooral een gebrek aan kennis van de Nederlandse taal, draagt immers bij aan een isolement. Nee, serieus. Volgens mij wisten we dat in de vroegen jaren ’70 van de vorige eeuw al. Volgens mij vond de overheid het toen vooral belangrijk dat de Marokkaanse, Spaanse en Turkse gastarbeiders gewoon het vieze werk deden waar de Nederlanders geen zin (meer) in hadden. Volgens mij geloofde de regering toen namelijk serieus dat de Mediterrane gelukszoekers na het verrichten van die (even ondankbare als onmisbare) arbeid, weer terug zouden gaan. Vandaar dat ze met open armen werden ontvangen en daarna aan hun lot werden over gelaten. Brood erin, dak erboven en werken maar!

Turken gunnen elkaar de wereld, dus pakken ze de wereld.

Die eerste generatie gastarbeiders, is medeverantwoordelijk voor een groot deel van onze Hollandse welvaart. Dat zij elkaar destijds opzochten en vooral met elkaar optrokken in het voor hen vreemde Nederland, vind ik niet raar. Dat elke regering tussen 1970 en 2000 dat allemaal wel best vond en nooit serieus werk van integratie heeft gemaakt, vind ik wel raar. Inmiddels hebben de gasten van toen kinderen gekregen en ook die kinderen hebben weer kinderen gekregen en eigenlijk beginnen we pas de laatste tien jaar te zien wat de oogst is van het jarenlange slappe, kortzichtige en onverschillige integratiebeleid. De multiculturele samenleving had een interculturele moeten worden. Dat is voor een heel groot deel heel erg mislukt. En natuurlijk leggen we de schuld bij de allochtonen. De buitenlanders. De gasten. En dan vooral de Marokkanen. Want van Spanjaarden hebben we er gewoon niet zo heel veel in Nederland en over Turken hoor je gewoon bijna nooit iets. En ik weet waarom.

Turken hebben gewoon heel lang geleden afgesproken dat Turkije altijd nummer 1 is. Daar waren de Borrelnootjez allang al achter. Turken zijn een eendrachtig, nationalistisch volk. Ze gunnen elkaar de wereld, dus pakken ze de wereld. En op economisch gebied werpt die instelling al vruchten af. Dat de Turkse economie een bizarre groei doormaakt in tijden van mondiale crisis, is namelijk geen geheim. En dat ze in Ankara plannen hebben om Europa over te nemen, is ook bekend. En ik vind het niet eens heel erg. Turken zijn namelijk gewoon hele gezellige mensen. Erg vaderlandslievend, maar gezellig. Met baklava en cay. Want dat gaan we allemaal eten en drinken binnen nu en tien jaar. Allemaal.

Het alfabet zal zelfs worden aangepast. Abi, C, D, E, F, Güle, Güle, H en zo verder.

We worden allemaal amca’s, abi’s en abla’s van elkaar. Ik sprak laatst een meisje en hij zei dat elk hoek van elk straat binnenkort een naam met een Turks tintje krijgt. Zo krijgen we in Rotterdam bijvoorbeeld de Dordtse lan en Voorschoter lan. Maar ook plaatsnamen zullen veranderen. Zo pakken we in de toekomst de trein naar Tamamsterdam Centraal Statiön en zullen er Marokkanen zijn die opeens op vakantie naar Ekmeknes gaan. Complete landen zullen anders heten. Zo schijnt het land tussen Ecuador en Venezuela in Turkse kringen inmiddels al Olumbia te heten.

Eén van mijn beste vrienden is Turks, hij is echt een soort brüür van mij. Echt een lieve jongen valla, echt masallah. Lezeressen kunnen zijn nummer niet krijgen, want hij is bezet. Maar dus via hem weet ik dat er nog veel meer plannen zijn. Het omvormen van elke taal op de wereld naar het Turks, bijvoorbeeld. Het alfabet zal zelfs worden aangepast. Abi, C, D, E, F, Güle, Güle, H en zo verder. Dat is nog maar het begin. Laatst keek ik in een Turks café naar een wedstrijd van Galatasaray, toen ik tussen de reclamebalkjes door opeens ontdekte dat het Engelse woordje voor buitenspel al verturkst was. Offside is ofsayt geworden. Ofsayt. Alles is aan het verturken, geloof het maar.

Ik heb mijn moeder al voorbereid op wat er komen gaat. Hij ziet het ook optimistisch tegemüüt. Binnenkort zal ook mijn moeder een hoofddoek met een kapje dragen, misschien wel met een motiefje vol oranje bloemen of een Burberry-print. Mijn vader zal zijn snor vol moeten laten staan en alleen maar muziek van Mustafa Keser en İbrahim Tatlıses in de auto draaien. Dat zal dan minstens een S-klasse moeten worden, die auto. Ik ga m’n borsthaar harsen en m’n zusjes zullen de hele dag Ebru Gündeş en ander moois op Kral TV bekijken. Zelf word ik fan van Emre Aydın, omdat ik tegen die tijd erg alleen maar nog emotioneler zal worden van zijn muziek.

Iedereen zal dikker worden, omdat we steeds meer döner gaan eten.

Recep Ivedik en Beyaz gaan de nieuwe norm voor humor worden en het schijnt dat Fatih Terim de nieuwe minister-president van Nederland zal zijn. Terim, jonne. Alle afleveringen van Samson en Gert moeten opnieuw worden opgenomen, omdat die kapper Alper in plaats van Albert moet heten. Drinkers kunnen alleen nog dronken worden op Rakı en iedereen zal dikker worden, omdat we steeds meer döner gaan eten.

Wees bedacht op alle voortekenen, niet-Turken. En wees vooral niet bang. Kijk naar Guus Hiddink, die snapt het. Onze tofste böndscoaç van de afgelopen vijftien jaar is gewoon in Turkije gaan werken. Wanhoop niet, denk niet dat dit artikel onzin is en denk vooral niet dat we het nog kunnen omkeren. Mümkün değil. Voor zover dat nog niet het geval is, wordt alles en iedereen binnen afzienbare tijd Turks. En er is niets wat de rest van de wereldbevolking er nog aan kan doen. Helemaal hiç.