Welkom
Welkom op mijn website!
Het is mij een eer u als lezer te mogen verwelkomen. Ik schrijf, ik spreek en het resultaat is op deze website te zien. Huur me in voor uw redactie of event, bekijk mijn agenda, lees mijn biografie en bekijk elders gepubliceerd werk.
Vergeet mijn werk ook zeker niet te delen via social media, gunnen moet kunnen!
Ayo, mo syi, güle güle, houdoe en beslema,
Derek Otte
Melk en honing.
Sommige zaken zijn van zichzelf al zo smerig, dat sommige mensen er eigenlijk niet eens woorden meer aan vuil kunnen maken. Men wil wel, maar blokkeert. Als zulke mensen bijvoorbeeld pogen te schrijven over zulke zaken zijn zinnige zinnen soms zo onzinnig, dat het eigenlijk niet eens meer zin heeft om ze op te schrijven. Oorlog is voor veel mensen zo’n onderwerp. Onderdrukking ook. Onrecht is er ook wel eentje. Uitbuiting, racisme, machtsmisbruik en genocide vormen samen nog een aantal van die zaken die flinke klappen kunnen uitdelen aan creativiteit en positieve energie. Ik heb daar niet zo’n last van.
Stoppen met het nieuws volgen overweeg ik daarom niet eens. Ben ik te nieuwsgierig voor, ook. Ik wil niet onwetend zijn. Ik wil weten in wat voor wereld wij leven. Alleen al om te beseffen hoe goed ik het hier eigenlijk heb. Ik wil weten van wat voor bescheiden betekenis ik kan zijn voor mensen die het minder hebben dan ik, mocht ik daar zin in hebben. Ik wil proberen te begrijpen hoe dingen in elkaar zitten. Ik heb al verschillende keren ervaren dat een gemiddeld dagje nieuws en actualiteiten uitloopt op een overdosis audiovisuele pijn en ellende. Maar ik heb het gevoel dat ik nog meer kan hebben. Daarom denk ik eraan om binnenkort naar het idyllische staatje Israël te gaan, het land van onschuldig bloed en fosfor. Van melk en honing, bedoel ik. Het beloofde land. Ik denk dat ik daar als doorgewinterde nieuwsbikkel wel aan m’n trekken kom.
De staat Israël. Gekomen in de plaats van een gebied dat in een grijs verleden Palestina heette en waar Arabieren en Joden vreedzaam met elkaar leefden. Als gebruikers van het semitisme onder elkaar, zullen we maar zeggen. Want semitisme is niets meer of minder dan de taalfamilie waartoe het Hebreeuws én het Arabisch behoren. Kritiek op de staat Israël kan dus nooit als antisemitisme worden bestempeld. Een antisemiet is gewoon boos op de talen uit het Midden-Oosten, of zoiets. De hele term slaat dus nergens op.
Zionisten gaan over lijken. Kinderlijken.
Nee, met antisemitisme wordt eigenlijk judeofobie bedoeld. Angst voor of haat tegen Joden. En dat heeft met kritiek op de staat Israël niets te maken. Die staat is altijd gewild en uiteindelijk gesticht door zionisten. Ik heb niks tegen Joden. En heel veel tegen zionisten. Zionisten geloven sinds jaar en dag dat Palestina van hun is. Ze hebben er alles aan gedaan om het land in handen te krijgen. Ze doen er nu alles aan om het land te houden. Zionisten gaan over lijken. Kinderlijken. Joodse mensen zijn eeuwenlang gediscrimineerd. Gehaat. Verjaagd en zelfs afgeslacht. Voor zulke verschrikkingen zijn geen woorden te verzinnen. Het is meer dan betreurenswaardig dat gebeurtenissen als de holocaust door zionisten zijn misbruikt om rücksichtlos een eigen staat af te dwingen.
Want zoals de Boeings in het WTC voor Bush en de zijnen perfecte valse voorwendselen vormden voor de oorlogen in Irak en Afghanistan, zo moet de afslachting van het Joodse volk voor zionisten flink hebben bijgedragen aan stichting en internationale erkenning van de zionistische staat Israël. Het is daarom onterecht dat er onder veel tegenstanders van de staat Israël een zekere judeofobie heerst. Die is ongegrond. Onvrede over de staat Israël zou zich enkel moeten uiten jegens zionisten. Vraag het rabbi Weiss, of één van de tienduizenden andere Joodsorthodoxe tegenstanders van dit soort van land. De zionistische agenda is een politieke. Geen historische. Geen religieuze. Een nietsontziende, politieke agenda.
Ik heb geen zin om geschiedenisles te geven. Iedereen weet dat de zionisten hun verlangen naar een eigen land vorm hebben kunnen geven met hulp van de vroegere Britse bezetter van Palestina. Iedereen weet dat de staat Israël op 14 mei 1948 door de zionisten is gesticht met goedkeuring van de Britten, die een dag later toch al zouden vertrekken. Ongeacht de voorgaande jaren van onrust tussen Palestijnen en zionisten. Ongeacht de gerede kans op een bloedige burgerstrijd, na hun vertrek. Maar goed, dat is een bekende eigenschap van vroegere Europese grootmachten. In het verleden gingen zij wel vaker met linialen tekeer op landkaarten van gebieden waar ze niets te zoeken hadden en grenzen trekken die er eigenlijk niet zijn, levert ruzie op. Zodra de gebieden in kwestie sociaaleconomisch waren ontwricht, financieel volledig waren uitgebuit en die ruzie ook daadwerkelijk losbarstte, was het wel weer mooi geweest. Het Afrikaanse continent is op deze wijze ook flink verkracht. Maar dat terzijde.
Want Palestijnen zijn mensen, geloof het of niet. Mensen die als varkens worden behandeld. Slechter nog.
De Verenigde Staten erkende de staat Israël spoedig. Die bemoeien zich dan ook met elk internationaal conflict waar ze eventueel financieel voordeel uit kunnen trekken. Maar alles was dan ook volgens de boekjes gegaan. Dit verklaart ook waarom de staat Israël vanaf het begin door het internationale recht beschermd is en waarom de Verenigde Naties zelfs hebben ingestemd met paramilitaire bijstand voor het Israëlische leger in het geval van felle Arabische tegenstand. Juridisch hebben de zionisten alles knap bewerkstelligd. Zo zien we dat niet alles wat volgens het recht geregeld wordt, ook echt rechtvaardig is. Maar ook dat terzijde.
Door Brits falen en met name Amerikaanse ruggensteun, was de staat Israël dus een feit. Officieel bestond en bestaat Palestina niet meer. Wat de Palestijnen daarvan vinden, doet er niet toe. Terwijl ik me best voor kan stellen dat het vervelend is als een tsunami aan buitenlanders je thuisland binnenvalt en overneemt. Vraag het een PVV’er. Dit gaat alleen nog verder. Vanaf het begin hebben de zionistische nieuwkomers opstandige Palestijnen alles ontnomen. Tegenstanders van de staat Israël werden monddood gemaakt. Maar over bloed in combinatie met het inpikken van land wordt wel vaker gezwegen. Daar weten Native Americans en Aboriginals alles van. Geschiedenis herhaalt zich slechts, zij het in een iets andere vorm. Dat terzijde.
Wat het Israëlische leger onder toeziend oog van de hele wereld doet om de situatie te houden zoals deze nu is, mag niet teveel worden belicht. Bijna zou je denken dat er hele machtige mensen zijn, met hele vervelende plannen, die heel erg veel baat hebben bij de huidige puinhoop in Palestina. Rijke mensen, die leven van de oorlogsindustrie en dus wel varen bij de mensonterende omstandigheden waar Palestijnen op en om de Gazastrook mee te maken hebben. Mensen die het Israëlische leger voorzien van hypermoderne wapens en gevechtsvoertuigen. Wapentuig, dat met stenen bestreden wordt door een opgejaagde, uitgehongerde, onderdrukte en te pas en te onpas van water en licht afgesloten groep mensen. Want Palestijnen zijn mensen, geloof het of niet.
En de hele wereld kijkt toe hoe de Israëli’s hun gang gaan.
Afgaande op de beelden die Westerse media laten zien, zou je bijna anders zeggen. Onschuldige Palestijnen bestaan hier niet. Wij zien enkel bloeddorstige Arabische terroristen, die raketaanvallen plegen op de staat Israël. Mannen gehuld in karakteristieke rood/witte en zwart/witte ‘theedoeken’, die het magazijn van hun semiautomatische geweer in de lucht wegschieten. Elke zionistische actie is dan ook een vergeldingsactie. En terecht, want de situatie rond de Gazastrook is een oorlog. Een gelijke strijd, tussen twee aan elkaar gewaagde partijen. Waarbij voor het gemak de even slinkse als gewelddadige ontstaansgeschiedenis van de staat Israël vergeten wordt. Waarbij voor het gemak wordt aangenomen dat de Israëli’s in hun recht staan. Het is om misselijk van te worden, voor degene die oog heeft voor de situatie van onschuldige Palestijnse burgers.
Mensen die als varkens worden behandeld. Slechter nog. Kinderen die worden omgebracht of voor het leven verminkt worden door Israëlische fosforaanvallen. Weesjes, weduwes en weduwnaars die voor het oog van de wereld het leven zuur wordt gemaakt. Die niet op kunnen tegen de terroristische staat Israël met haar strak georganiseerde leger, invloedrijke en effectieve lobby, flinke financiële armslag en internationale politieke gedoogsteun voor grootschalige wandaden. De witte vlag met blauwe Davidsster is heilig. De vlag die staat voor een staat die op geen enkele grond bestaansrecht heeft, omdat het een staat is die gebouwd is op grond van een ander. Een vlag die door zionisten misbruikt wordt om alles wat nazi’s in kampen met Joden deden, nu met Palestijnse burgers te doen. En de hele wereld kijkt toe hoe de Israëli’s hun gang gaan. Of men ontkent het. De zionistische jihad tegen onschuldige Palestijnse burgers kan blijven voortduren, met goedkeuring of in ieder geval medeweten van iedereen die machtig genoeg is om er iets aan te doen. Alsof men welwillend staat tegenover een Endlösung voor het Palestijnse ‘probleem’. En die laatste zin is niet eens zo misplaatst, als ik zo eens kijk:
Beelden liegen niet. Daar weten ze hier ook alles van. In een strijd als die van David tegen Goliath, zou men veel kritischer moeten kijken naar de reus in het verhaal. Minstens. Helemaal als we al door lessen uit het verleden al dondersgoed weten hoe rassenhaat en volkerenmoord eruit zien. Maar de gedachte dat er snel iets gaat veranderen voor de Palestijnse bevolking, is utopisch. En de enige manier waarop wij een rol van betekenis kunnen spelen, is door geld te geven. Met een bescheiden donatie helpt u deze stichting, die zich inzet voor de Palestijnse zaak door voor weeskinderen te zorgen en door voedselpakketten naar de Gazastrook te brengen. Ik hoop dat u de ellende van een ander iets wilt verzachten. Dat u uw steentje zou willen bijdragen aan een iets rechtvaardiger wereld.
Ik ben slechts een simpele, subjectieve schrijver met een zwakke onderbouwing. Geen goede buur maar een verre vriend van de Palestijnen, die slechts één kant van het verhaal belicht. Iemand die vergeet dat elke strijd enkel verliezers kent. Een simpele ziel, die wil scoren over de rug van onschuldige slachtoffers, die vallen aan beide kanten van de scheidslijn. Ik hoor het sommige lezers en lezerinnen denken. Er is in ieder geval één ding waar u mij niet van kunt beschuldigen: ik ben geen antisemiet. Ik vind שָׁלוֹם een prachtig Hebreeuws woord. En السلام vind ik één van de mooiste woorden in het Arabisch. Vrede. Dat klinkt in elke taal meer dan wenselijk.
Opdat vrede weldra zal zegevieren, in het land van melk en honing.
Ik las op twitter dat je veel moeite had met het schrijven hiervan. Ik vind dat je het perfect omschreven hebt.
Als het om de oorlog om Palestina gaat, heb ik altijd moeite om uit te drukken wat ik voel. Een enorme machteloosheid voornamelijk. En een comment achterlaten hierover vind ik eigenlijk nog moeilijker. Goed stuk!
Kippenvel, mooi stuk, goed onderbouwd, goed geschreven. Mijzelf ook afgevraagd hoe machtig Isreal eigenlijk is, dat deze onderdrukking al zó lang doorgaat?! En inderdaad, wat in de tweede wereld oorlog gebeurde, brengen ze nu in Palestina in praktijk. (Zionisten)
Teach the world what we failed to learn from History.
Amen!
I Like it very muchhoo, super mooi beschreven derek. Twee dikke duime voor je verdieping erin, je vocabulaire en je beschrijving.
Keep on the good work.
het zijn de zionisten die de 1e en 2e wereldoorlog hebben gefinancieerd zodat ze ze het excuus hadden om de zionistische staat israel te stichten
het staat op papier dat prescot bush(de opa van george bush)hitler letterlijk heeft gefinancieerd en zoals op 9-11 een inside job om irak binnen te vallen
zoals david icke zegt PROBLEM-ACTION-SOLUTION
Ik ga me niet te buiten aan vergelijkingen over wie wreder is, wie gewelddadiger, wie goed en wie fout. Niet over wie of wat er eerder was, de vraag en het dilemma van de actie en reactie, de oorzaak en het gevolg. Zo’n discussie eindigt ergens in de pre-historie en heeft niets meer te maken met het huidige conflict in het Midden-Oosten tussen palestijnen en Israeli’s, tussen Arabieren en Joden.
Je stuk vraagt wel om een reactie, een korte opsomming van historische feiten en rechtzetting van enkele onjuistheden.
In alinea 2 spreek je over Israel als “het land van onschuldig bloed en fosfor”. In brede zin kun je hier doelen op de Israelische strijd tegen het palestijnse terrorisme (palestijns bloed dus) en het vermeende gebruik door Israel van fosforgranaten in de operatie Cast Lead. Maar je kunt ook doelen op de palestijnse terreuraanslagen in de afgelopen decennia (joods bloed) en het recente gebruik van fosforgranaten door palestijnen. Ik vrees dat je het alleen hebt over palestijns bloed en Israelische fosforgranaten hetgeen jammer is want daarmee geef je een eenzijdig beeld.
In de derde alinea spreek je over “het gebied Palestina”. Je vergeet hier, misschien bewust, het woordje “mandaatgebied”, hetgeen de hele zaak direct in een heel ander licht zet. Geen autonome onafhankelijke staat met een oorspronkelijke bevolking maar een Brits mandaatgebied na het einde van een bezetting door de Turken. En de vreedzame samenleving (tussen de Arabische bevolking en de joodse minderheid ) moet met de nodige relativiteit en scepsis worden bezien. In de vierde alinea maak je een onderscheid tussen joden en zionisten. Terecht want niet alle joden zijn zionisten maar ook gevaarlijk want alle zionisten zijn wel joden. Het loskoppelen van beide groepen/begrippen en het verguizen van de ene groep heeft uiteraard vergaande consequenties en kan gemakkelijk leiden tot misverstanden. En op die misverstanden wordt je artikel verder opgetuigd. Niet joden gaan over “kinderlijken” (emotioneel trouwens; waarom nu juist de kinderen terwijl het aantal palestijnse kinderslachtoffers het kleinst is) maar zionisten, niet joden misbruiken de holocaust maar de zionisten. In jouw optiek is de minister van defensie Ehud Barak verantwoordelijk voor “kinderlijken” en dus een zionist. Hij werd echter als jood geboren uit joodse ouders in het mandaatgebied palestina. Je doet er verstandiger aan het zionisme te zien als een eens succesvolle politieke (en eventueel religieuze) stroming die wedijverde voor de oprichting van een onafhankelijke joodse staat in Israel (of eventueel ergens anders in de wereld). Wedijverde en niet afdwingen, de wereldgemeenschap is voor en na WOII zelf accoord gegaan met de oprichting van een joodse staat Israel.
In de vijfde alinea volg je de aloude en beproefde strategie van het bewezen gelijk door een oppositioneel lid of groep binnen een gemeenschap een leidende positie toe te kennen om daarmee je eigen gelijk te ondersteunen. De Duitsers verwezen naar de Nederlandse NSB’ers om daarmee hun hoop op een massale collaboratie met het Germaanse gedachtengoed sterker te maken, de NSB beriep zich in de beginjaren op haar joodse leden om iedere schijn van anti-semitisme te voorkomen en jij beroept je nu op een zeer kleine, fanatieke extreem-religieuze anti-Israel minderheid.
In alinea 6 doe je juist wat je naar eigen zeggen niet wilt namelijk geschiedenisles geven. Helaas geef je die les vanuit een bepaald standpunt die nogmaals helaas uitblinkt in eenzijdigheid; je spreekt opnieuw over zionisten die de staat Israel uitriepen terwijl er op dat moment vele niet zionistische-joden waren die door de gebeurtenissen in de WOII fervent voorstander waren van een eigen joodse staat als laatste vluchtplaats voor de weinige overlevenden van het sterk gedecimmeerde Europese jodendom. Ook geef je aan dat Engeland zich voorstander toonde van een joodse staat terwijl Engeland zich juist in 1947 in de VN onthield van stemming.
Alinea 7 zou ik het kopje “jaloezie” willen meegeven. Jaloersheid op de overblijfselen van een sinds 2000 jaar vervolgd volk die zich een eigen veilige plek op de wereld wenste en die plek ook kreeg (al was het niet veilig).
Alinea 8 kent als thema het sprookje van het “inpikken” van land van de “palestijnen”. Terwijl het toch duidelijk en bewezen is dat de joden veel waardeloos en onvruchtbaar land voor exorbitante prijzen kochten van rijke Arabische hereboeren en volgevreten Arabische uitbuiters. De archieven van het nog steeds bestaande Joods Nationaal Fonds liggen vol met documenten over deze aankopen.
De volgende alinea’s borduren voort op je meelijwekkende beeld van palestijnen als onderdrukt volk, arm en hongerig, strijdend tegen een militair oppermachtig Israel. Laat me je uit de droom helpen. Er bestaat niet zoiets als een palestijns volk, het begrip “palestijnen” is een slimme uitvinding van Yasser Arafat in 1964 als middel om de bloedige strijd tegen de verachtelijke joden (of zionisten zo je wilt) aan te gaan. Arm en hongerig omdat het zelfverkozen palestijnse leiderschap er sinds 1948 niet in is geslaagd om zo’n 700000 mensen een menswaardig bestaan te geven. Dit leiderschap gaf er de voorkeur aan om veel geld uit te geven aan wapens en terrorisme en vooral eigen voordeel (hoeveel bedroeg het privé-vermogen van PLO-leider Arafat?) en liet de bevolking bewust creperen in onleefbare vluchtelingenkampen. En dat tot op de dag van vandaag. Het is ongekend in de geschiedenis van de mensheid dat een VN-orgaan al meer dan een halve eeuw tot taak heeft de monden te voeden van inmiddels de derde of vierde generatie palestijnse “vluchtelingen”. En de olie-steenrijke Arabische broedervolken kijken glimlachend toe en steken geen hand uit of hun leiders bemoeien zich alleen met het handhaven van hun eigen dictatoriale posities (Syrie, Egypte, Libie etc.). Ook de extremistische islamitische terreurgeweging Hamas en de machtbeluste Fatah zitten op deze lijn.
In de laatste alinea’s ben je dan wel weer eerlijk; je ziet jezelf als subjectief en simpel, niet in staat tot meer dan een zwakke onderbouwing. Mijn bovenstaande reactie heeft die subjectiviteit, simpelheid en zwakke onderbouwing wel duidelijk gemaakt.
En toch is er een punt van overeenkomst tussen ons, twee woorden in je artikel brengen ons dichter bij elkaar, misschien wel dichter dan we onszelf kunnen voorstellen. Die woorden zijn שָׁלוֹםen السلام
En ik wil er graag nog drie woorden aan toevoegen: עם ישראל חי
Am Israel Chai ofwel het volk van Israel leeft.
Tot slot: ik zou je willen aanraden je voornemen zeker uit te voeren en naar Israel af te reizen. Het zal je zeker helpen bij het verkrijgen van een beter beeld van en bijdragen aan een betere kijk op het conflict in het Midden-Oosten in het algmeen en de positie van Israel in het bijzonder.
Een prettig verblijf.
m.vr.gr.
Eliezer Yair
Bedankt voor je al even simpele en eenzijdige reactie! Groet, Derek
Eliezer Yair kijkt te veel tv.
ook ik heb gelezen op Twitter hoeveel moeite je met dit stuk hebt gehad. Ik kan het me goed voorstellen. Mijn mening geven kan ik niet echt, de simpele reden is dat ik gewoon te weinig van de hele situatie afweet. Natuurlijk, ik weet wat er in het nieuws gezegt word, maar of dat nu altijd de waarheid is? Wat ik wel kan zeggen is dat door het lezen van dit stuk, ik me meer in deze kwestie wil gaan verdiepen. Het wordt tijd om mijn kop uit het zand te trekken.
As salaam alaikoem,
Sarah
Sluit ik mij helemaal bij aan!
Yair is een hasbarist, dus kun je geheel overslaan. Het volk van Israël, laat me niet lachen, Israël is een kunstmatig geschapen immigratieland, dat niet eens officiële grenzen heeft, en BTW ook geen Grondwet.
Mag ik Yair wel een antisemiet noemen? Hij kent namelijk aparte rechten toe aan joden, die moeten anders behandeld worden, alsof het andere mensen zijn dan ‘normale’ mensen. En dat is een basiskenmerk van het antisemitisme…
@Jos,
Dank, dank voor de geuzennaam hasbarist. Chapeau dat je op deze manier mij probeert weg te zetten en een inhoudelijke discussie uit de weg gaat. Het valt ook niet mee om met een andere mening om te gaan. Voor je het weet ontploffen je eigen luchtballonnetjes en moet je je zorgvuldig gecultiveerde mening herzien.
V.w.b. je kritiek op Israel, het staat je vrij. Bedenk echter wel dat Israel de enige democratie in het Midden-Oosten is, een droom die uitkwam voor velen en een land dat zich niet laat ondersneeuwen door de vele dictatoriale Arabische regimes in de regio.
Ik ken in mijn reactie op het artikel van Derek nergens joden andere rechten toe dan aan andere mensen. Dat kun je nergens uit mijn reactie halen. Maar noem me zoals je wilt, liefst zo beledigend mogelijk. Het tekent het niveau van je reactie.
m.vr.gr.
Eliezer Yair
In een woord: Masterlijk!
Semieten zijn een etnische groep volgens de heilige geschriften. Het zijn de kinderen van Sem, één van de zonen van Noah. Dus het is niet slechts een taalkundige kwestie.
stellen dat niet nazi’s, maar zionisten achter de holocaust zitten is walgelijk.
slecht artikel dus, heb ik het nog niet eens over de andere leugens die erin staan.
Potverdikkie zeg, ik zie dat mevrouw Yair de complete zionistische PR-machine heeft uitgerold. Ik vind het knap verwoord, ten minste, ik bedoel dat ik het knap vind dat iemand zoveel woorden nodig heeft om zulke onzin te spuien. Niet dat ik u een leugenaar noem, nee, ik geloof namelijk dat ú deze onzin oprecht gelooft. Het enige wat ik verwijt is die gigantische plaat voor uw kop. Of hoofd, die beleefdheid ben ik dan nog wel bereid te tonen.
Het Palestijns terrorisme, laat me niet lachen. Een volk dat van huis en haard is verdreven, dat opgesloten is in een maatschappelijk geaccepteerd concentratiekamp, Auschwitz aan Zee. Een volk dat terug probeert te vechten met de weinige middelen die zij hebben. Een volk dat zo wanhopig is dat haar zonen en dochters geen andere uitweg zien dan zichzelf op te blazen in de hoop op vrijheid. Vrijheid, beste mevrouw Yair, vrijheid.
Derek, je hebt een geweldig stuk geschreven. Opdat het nieuwe ogen mag openen en de vrijheid voor Palestina een stapje dichterbij mag brengen. Petje af.
Beste Sa’id,
Allereerst, maar dat kun je niet weten, kan ik je vertellen dat ik geen mevrouw ben maar een meneer. Maar dat zijn slechts saillante details in vergelijking met het conflict waar we het hier over hebben, het palestijns-Israelische conflict. Uiteraard, zo kan ik u bevestigen, geloof ik in de woorden die ik heb gezegd. sterker nog, ik geloof in het land Israel en de goede wil van haar democratisch gekozen leiders om uiteindelijk te komen tot een vrede met de palestijnen. Uiteraard op voorwaarde dat de palestijnen in de toekomst wel bereid zullen zijn te onderhandelen, de gewelddadige strijd te staken, de joodse staat Israel te erkennen en in vreedzame coexistentie te leven met Israel. Ik mag Israel mijn thuis noemen, ik heb in mijn leven veel Israeli’s gesproken en overigens ook Israeli-Arabs en palestijnen. In alle gesprekken klonk hoop door, hoop op een vreedzame toekomst. Maar ook een beroep op gezond verstand, het land niet te verkwanselen voor er een duurzame vrede met de palestijnen is, een vrede die stand houdt. Niet een staakt-het-vuren zoals nu met de terreurbeweging Hamas die bijna dagelijks wordt geschonden. Palestijns terrorisme zoals dat door de wereldgemeenschap wordt veroordeeld. Hamas staat op de wereldlijst van terroristische organisaties, dat is niet voor niets. De acties van Hamas vallen objectief onder terreur, het gericht aanvallen van burgers en burgergemeenschappen. Dat is dus nog iets anders dan burgerslachtoffers bij oorlogshandelingen. Iets anders dan aanvallen van Israel op de terroristische infrastructuur in Gaza waarbij Hamas de burgers gebruikt als menselijk schild en waarbij dus ook burgers ten slachtoffer vallen. Hij die de trekker overhaalt van een raketwerper gericht op een schoolbus met Israelische kinderen is een terrorist. Hij die ‘s nachts een willekeurig huis binnenvalt een een compleet gezin afslacht is een terrorist. Hij die schiet op een burgerauto op een snelweg is een terrorist. Hij die een raket afvuurt op een dorp met een burgerbevolking is een terrorist. Dat zijn internationaal vastgestelde criteria die altijd gelden ongeacht het politieke doel van die acties.
Het palestijnse volk is niet van huis en haard verdreven. 700000 palestijnen hebben gehoor gegeven aan de oproepen van de Arabische krijgsheren om zich tijdelijk terug te trekken tot de joden in zee zouden zijn gedreven. Dat laatste is gelukkig niet gebeurd. En het “maatschappelijk geaccepteerd concentratiekamp aan Zee” is een Arabische vinding, een fenomeen dat bewust jarenlang door de palestijnse leiders in stand is gehouden om de palestijnse bevolking ontevreden en dus strijdbaar te houden. Daar kan Israel niet voor verantwoordelijk worden gehouden. Israel heeft haar verantwoordelijkheid genomen en de joodse vluchtelingen uit Arabische landen opgevangen, geintegreerd en gemaakt tot trotse Israeli’s.
Als palestijnen oprecht vrijheid willen dan is bereidheid tot onderhandelen een eerste stap. Stop het zinloze geweld tegen Israel, erken het bestaan van joden en Israel en ga voor een samenwerking tot wederzijds voordeel van beide landen.
m.vr.gr.
Eliezer Yair
“melk” is zuiver en helder. “honing” is zoet en gezond. Derek, een helder verhaal met een zoet einde ‘vrede’.
Vind het een goed stuk ook al ben ik er niet op elk punt met je eens
Wil wel graag kwijt dat ik het uiterst triest vind dat de enige persoon die ingaat op het stuk met gegronde argumenten gelijk de grond ik wordt geboord en wordt bestempeld als ‘leugenaar’. Wellicht een poging van meneer Yari tot een gezond debat??? De reacties op hem zijn wat mij betreft uiterst respectloos. En is de essentie van het stuk niet juist dat we respectvol en in ‘vrede’ met elkaar om zouden moeten gaan?
Maargoed, het stuk zet me wel tot nadenken! Thanks daarvoor.
Veer
PS: hoop dat je snel je reis maakt. Het is er magisch!
Normaal reageer ik niet zo snel op deze website maar na het zien van mevrouw Yair’s opmerking vroeg dat weer om een reactie. Zoals u dat mooi noemt een korte opsomming van historische feiten en rechtzetting van enkele onjuistheden.
[img]http://www.friendsofsabeel.org.uk/images/Israel-Palestine_maps.jpg[/img]
U heeft het bijvoorbeeld over een Ehud Barak, geboren in een van de eerste Joodse kolonies (een zionistische!) van Palestina. Kolonialisme, iets waar de hele wereld na beter inzicht inmiddels mee is gestopt. Alleen de staat Israël gaat nog rustig verder met het koloniseren van gebieden waar ze geen recht op hebben volgens onder andere de VN, een organisatie die u erbij haalt.
De wereld is toch zeker geen bordspel!
Vooral de Gazastrook heeft veel weg van een modern concentratiekamp, een stuk land waar niemand in of uit kan, omringd door hekken, met verwoeste havens(geen visserij mogelijk), gebombardeerde luchthaven (geen import of export mogelijk) en haperende watertoevoer vanuit Israël.
Oftewel compleet afgesloten van elke vorm van ontwikkeling, transport of überhaupt een middel om een zelfvoorzienend economie te kunnen vormen. Vind je het gek dat er tunnels worden gegraven om voedsel en ja ook wapens binnen te smokkelen. Alsof je wat kan beginnen met een AK-47 en Grad-raketten tegenover de meest moderne wapens en technieken (ooit gehoord van sonic bombs) van het Israeli Defense Force.
U bestempeld de schrijver van jaloezie, jaloezie op een volk dat 2000 jaar wordt vervolgd volgens u. U vergeet hierbij te melden dat dit volk al die eeuwenlang in Europa werd vervolgd. Razzia’s, Jodenvervolging (zelfs vanuit de kerk) en pogroms waren aan de orde van de dag op het Europese continent. Joden zochten hun toevlucht al die eeuwenlang in de Arabische delen van de wereld. Zoals Marokko, waar Joden eeuwenlang vredig en zonder te vrezen voor hun leven konden wonen en werken. Twintig procent van de huidige bevolking van Israël komt bijvoorbeeld oorspronkelijk uit Marokko!
Weinig sprake van jaloezie van Moslimzijde dus.
In plaats van de zionistische agenda te steunen zou het wel zo sportief zijn de Palestijnen hun land, grond en leefgebied te gunnen in plaats van dat af te pakken. Al is het maar voor die eeuwenlang veilige toevluchtsoorden in de Moslimwereld. Door Europees en zionistisch toedoen is het nog geen halve eeuw dat de kinderen van Abraham gescheiden zijn in plaats van vredig samen leven.
Gelukkig zijn er in Israël organisaties zoals B’tselem die wel objectief naar dit conflict kunnen kijken en er ook echt wat tegen doen. Ook al is het een druppel op een gloeiende plaat.
Tijd voor een ander Joods geluid mevrouw Yair.
Kunnen we gewoon niet allemaal met elkaar opschieten.
Beste Soufiane,
Je hebt een stuk geschreven waarin je een aantal aannames doet die helaas m.i. ver bezijden de waarheid zijn. Allereerst je opmerking dat de wereld geen bordspel is. Ik heb het niet verzonnen maar zolang de wereld bestaat ontstaan er staten, worden staten verslagen en verdwijnen en worden landen langs een lineaal ontworpen. Je kunt je er dus tegen te weer stellen maar de realiteit is anders. Het is waar dat Ehud Barak is geboren uit ouders die deel hebben genomen aan de grote volksverhuizing en aliya hebben gemaakt naar het voor hen heilige land. Dat zij daar uit veiligheid bij elkaar zijn gaan wonen is niet vreemd. Dat jij die bewuste plekken nu kolonies noemt is een keuze voor een beladen begrip die niet de mijne is.
Ik maak bezwaar tegen het veelvuldig gebruik van de term concentratiekamp als we het hebben over Gaza. Het leven en de woonomstandigheden in Gaza zijn niet te vergelijken met het verblijf in een Duits of Japans concentratiekamp. Ik hoef daar verder hoop ik geen uitleg over te geven. Het is waar dat joden voornamelijk in Europa zijn vervolgd. De diaspora dateert echter uit vroeger tijden en als u wilt mag u mij proberen te overtuigen van de vrijwilligheid van het vertrek van het joodse volk uit het toenmalige Israel. Tot slot gaat het bij het oplossen van het conflict in het Midden-Oosten nu juist om de definitie van “hun” land als het om de palestijnse aanspraken voor een eigen staat gaat. Wat is dan “hun” land? Daarover, zo stelt de VN-resolutie, dienen de palestijnen en de Israeli’s tot overeenstemming te komen d.m.v. onderhandelingen. Onderhandelingen die uiteraard niet kunnen worden gevoerd met een partij die niet bereid is concessies te doen of het terroristisch geweld te staken. Zie ook mijn reactie op Sa’id.
Het is een weg maar niet mijn weg: de opvattingen van organisaties als B’tselem en Een Ander Joods Geluid zijn mijns inziens gevaarlijk voor het voortbestaan van Israel met name door het enorme optimistische mensbeeld. Was de wereld maar zo’n hof van Eden. Helaas, het is niet zo. Konden we maar allemaal met elkaar opschieten.
m.vr.gr.
Eliezer Yair
Er zal geen vrede komen, nooit niet.
We zullen geduldig moeten zijn en wachten op de dag dat we alle voor onze god staan.
Er is geen weg naar vrede, vrede is de weg.
Er is geen weg naar vrede, vrede is de weg
Tja, wat zal ik zeggen. Na een veel belovende openingsalinea wordt het een ratjetoe van feiten, fictie en onwaarheden.
Het streven naar een Joodse staat bestond allang voordat de Holocaust plaats vond. Al in de 19de eeuw werd dit nagestreefd door oa Herzl, werd er legaal door Joden land gekocht etc…
De staat Palestina….heeft die ooit bestaan ? Noem eens 2 leiders van een voormalige staat Palestina ? Ben benieuwd.
Er is na de Ottomaanse overheersing een Brits Mandaat gebied gekomen. De Engelsen hadden de opdracht een Joods Nationaal Thuis te verwezenlijken. Het oorspronkelijk toegewezen gebied was vele malen groter dan Israel nu is.
De Engelse hebben het in deze opdracht echter gruwelijk laten afweten.
Tot 1967 is er nooit een streven naar een Palestijnse staat geweest. Na het smadelijke verlies van de Arabische legers is de lokale arabische bevolking misbruikt als wapen tegen Israel.
Ik kan natuurlijk uitvoerig een historisch verslag geven, maar dat heeft misschien weinig zin.
Wat betreft jouw laatste alinea : Je geeft precies de juiste samenvatting. We delen zelfs wat: De zoektocht naar Vrede.
Maar dat wordt lastig in dat kleine landje, dat omringd wordt door een 640 keer zo groot Arabisch/Islamitisch gebied dat op 1 ding uit is: Vernietiging van de staat Israel. Met islamitische terroristische groepen als Hamas, Hezbollah, Moslimbroederschap, Iran etc er omheen, is er weinig hoop op vrede en moeten er helaas Miljarden gestoken worden in Defensie, die Israel goed zou kunnen gebruiken voor het verder opbouwen van haar land.
Overigens hebben ze was dat betreft in 65 jaar toch al een knappe prestatie geleverd.
Dat kun je niet zeggen van de omliggende landen, die met alle Olie-Inkomsten niet verder zijn gekomen dan onderdrukking, uitbuiting en dom houden van eigen bevolking.
Enfin, nauwelijks een geloofwaardig, gebalanceerd stuk. Eenzijdig. Je eigen voorstel, eens naar Israel te gaan, zou ik zeker doen. Praat ook eens met wat lokale Palestijnen, dan krijg je ook een ander beeld.
Leestip: “Israel, een staat ter discussie” van Matthijs de Blois.
Misschien dat je daarna opnieuw een stuk wilt schrijven.
Hartelijk dank, Eliezer Yair, voor de waardige en correcte reactie op de teksten van Derek en Sa’id. De vergelijking van Gaza met Auschwitz vind ik buitengewoon vals.
Voor alle feiten ontkennende Zionisten. Hier staan de naakte feiten over Herzl en zijn Zionisme: http://hetzuur.blogspot.com/2011/08/de-dagboeken-van-herzl-bestaan-uit-vijf.html
Zionisten en Amerikanen leveren de lauwe kak van vroeger en nu. Holocaust op Joden? Holocaust op Palestijnen? Zionisten en Amerikanen zijn uw levernaciers!
Lees ook http://www.joodscomplot.nl en http://joodsonderwijs.nl
Wij zeggen hier allen te streven naar vrede, maar ondertussen lukt het ons bar slecht om overeenstemming te bereiken op welk punt in de opgestarte discussie dan ook. We lijken net mensen, zo met z’n allen.
Het voert te ver om inhoudelijk op alle reacties in te gaan, temeer omdat ik denk dat partij A het niet eens gaat worden met partij B. Of beter gezegd, partij P met partij I.
Wel wil ik een erg vervelend misverstand uit de wereld helpen. Mijn stuk is niet gericht tegen het Joodse volk. Totaal niet. Neem voor begrip van het helder onderscheid tussen JOODSE MENSEN en ZIONISTEN eens een kijkje op http://israelversusjudaism.org anders. Mijn stuk richt zich tegen het agressieve, niets ontziende zionisme. Met mijn stuk vraag ik aandacht voor de onschuldige Palestijnse bevolking, mensen zoals u en ik die leven onder soms erbarmelijke omstandigheden.
Dan kan alles juridisch en politiek helemaal legaal en volgens de regeltjes tot stand gekomen zijn (waar in mijn tekst ontken ik dit?), het mensenrecht en goede zeden worden bijna dagelijks met voeten getreden. Dat lui op deze pagina dit nu opeens ontkennen, begrijp ik niet.
Dat elk verhaal twee kanten heeft en dat er aan beide kanten schuldigen zijn, is een dooddoener die z’n meerdere niet kent en gezien de strekking van mijn verhaal een misselijkmakende conclusie. Het meisje op één van de de foto’s piest in haar broek van angst tussen zwaarbewapende Israëlische soldaten in. Wat heeft zij misdaan?
Ik sta achter elk woord dat ik gebruikt heb om mijn kijk op de situatie in Palestina te omschrijven. Mijn kijk. Daarom is dit ook mijn website en werd ik erg boos toen Eliezer zonder toestemming mijn tekst pikte en op zijn eigen site plaatste. Het zionisme is verworden tot een niets ontziende, politieke moordmachine.
Het misbruiken van een joodse identiteit en al het joodse leed om de zionistische staat Israël neer te zetten als het onschuldige, zichzelf slechts noodzakelijkerwijs verdedigende lammetje tegen de Arabische wolven is achterbaks en achterhaald.
Ik sluit me aan bij een eerder commentaar onder dit stuk. Iets over staan voor onze God en het afleggen van verantwoordelijkheid. Tot die tijd lees ik Disappearing Palestine van Jonathan Cook, This Time We Went Too Far van Norman J. Finkelstein en Jewish Fundamentalism in Israel van Israel Shahak en Norton Mezvinsky. U kunt deze boeken gratis bij mij bestellen door mij een e-mail te sturen. Het zal u verrijken.
Neem anders een kijkje naar dit filmpje van één van mijn helden, rabbi Weiss: http://www.youtube.com/watch?v=M9OIqy6md9w en kijk daarna of u nog zo heilig gelooft in uw Joodse identiteit én de staat Israël TEGELIJK.
Voorts staat het u vrij om te doneren aan stichting ISRAA, die zich sterk maakt voor die verschrikkelijke Palestijnse kinderen die de hele oorlog aan zichzelf te danken hebben. Kom niet met uw definities van terrorisme. Ik herken het als ik het zie.
http://www.israa.nl/projects/project.php?act=home
Daarbij, de term Auschwitz aan Zee is keihard. Keihard omdat hij mijns inziens de lading dekt van wat er zich in Gaza afspeelt. Graag verwijs ik u hiervoor naar een interview met Hajo Meijer: http://www.eajg.nl/index.asp?navitemid=12&type=3&item=2195 Ik heb ontzettend veel respect voor deze Joodse meneer, die zijn beide ouders verloor in het verschrikkelijke concentratiekamp en het zelf ternauwernood overleefde. Hij erkent dat zionisten samenwerkte met Joden en dat de huidige politieke agenda van Israël overeenkomsten vertoont met die van de nazi’s toen.
Het besef van wat er in Nederland met de Joodse bevolking gebeurd is, is ons thuis met de paplepel ingegoten. Dat wil wel, gezien het feit dat mijn opa en oma uit Rotterdam kwamen en dit de meest gebombardeerde stad in Nederland geweest is. Dat mijn opa om zijn rol in het Verzet op dezelfde trein gezet is als uw voorvaderen, maakt mijn misselijkheid om uw overtuigingen alleen maar groter. De gruweldaden die tegen het Joodse volk gepleegd zijn volslagen misbruiken om de geschiedenis te herhalen met slechts een andere bevolkingsgroep als leidend voorwerp goedkeuren, verdient in ieder geval niet de schoonheidsprijs. En ja, het zionisme bestaat al veel langer. Ook dat ontken ik nergens in mijn tekst. Alleen het stichten van de staat Israël is ‘iets’ makkelijker gemaakt door de meest recente daden van geweld jegens het Joodse volk.
Voorts bent u altijd welkom om met een aantal van mijn Palestijnse kennissen te praten. Zij kunnen u mooi vertellen over hoe het is om op vakantie naar het land van melk en honing te gaan.
Altijd zo grappig zodra er een stuk waarheid wordt geplaatst, de haatsmurfen er meteen weer opduiken met hele stukken. Alleen om hun gelijk te halen.
Complimenten Derek ! Laat je niet uit het veld slaan en schrijf vooral wat er in je hart zit.
Salaam, kim
EENS.