Verschillend, welwillend.

Verschillend, welwillend.

Nee, ook daar ligt de waarheid toch anders, iets genuanceerder.
Maar helaas geloven we wat ons wordt aangeleerd toch eerder.

Vrijdag, broek uit.

Vrijdag, broek uit.

“Dikke baarden zijn voor moslims,” hoorde ik de vrouw zeggen. “Ja, bah zeg. Lijkt wel zo’n radicaal,” vulde haar echtgenoot resoluut aan. Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest vinden.

De verjaardag, deel 1.

De verjaardag, deel 1.

Niet alle broers, zussen, neven en nichten mochten elkaar namelijk even graag. Eigenlijk konden sommigen elkaar niet luchten of zien. Eigenlijk waren er in de loop der jaren zo verschrikkelijk veel veel kleine en grote conflicten ontstaan, dat de uitgetekende tafel weleens een plaats delict zou kunnen worden bij een verkeerde positionering van de familieleden. Oma wist dat.

Oorzaken

Oorzaken

Grappen, verhalen, gedichten, vragen, antwoorden en spoken word. Het zijn allemaal oorzaken, dingen om naar te luisteren. Vandaar dat ik deze naam gekozen heb als titel voor mijn eerste, echte, eigen show. Althans, show. Dat woord dekt de lading eigenlijk helemaal niet. De avond in Rotterdam en de middag in Amsterdam die ik in gedachten [...]

Verre van een held.

Verre van een held.

Aan de andere kant wil ik mensen wakker schudden, vanuit mijn eigen overtuiging. Ik hoef geen vrienden te maken met mijn teksten, ik vraag ook niet om vijanden. De tijd die ik hier op aarde gekregen heb, hoop ik te besteden aan het uitdragen van die boodschap. Aan groeien en ontwikkelen in wat ik het leukst vind om te doen.

Op naar de top.

Op naar de top.

U moet goed begrijpen, dat de afgelopen weken alles bij ons thuis in het teken stond van gisteravond. Afdansen. We hadden het woord in spiegelbeeld op het voorhoofd van mijn zusje geschreven met een permanent marker. Zo zou ze elke dag, bij het in de spiegel kijken, doordrongen zijn van het belang van gisteravond. Elke dag evalueerden mijn moeder en ik de video-opnames van eerdere keren, om de herhaling van kleine foutjes te voorkomen. Voor het vorige afdansen kreeg mijn zusje namelijk een 8.5 van de jury en dat kan niet. Dat kan gewoon niet. Een 8.5 is een schande voor een stijldansfamilie als de familie Otte. Een rochel in het gelaat, maar dat even daar gelaten.

Linkerbaan.

Linkerbaan.

Jij en ik zijn nooit wij geweest, wij samen. Jij keek naar binnen door de ramen van mijn leven, dat stond als een huis waar ik per abuis zelfstandig en vanzelf handig elke steen voor zocht op het rechte pad met flauwe bochten.