Welkom
Welkom op mijn website!
Het is mij een eer u als lezer te mogen verwelkomen. Ik schrijf, ik spreek en het resultaat is op deze website te zien. Huur me in voor uw redactie of event, bekijk mijn agenda, lees mijn biografie en bekijk elders gepubliceerd werk.
Vergeet mijn werk ook zeker niet te delen via social media, gunnen moet kunnen!
Ayo, mo syi, güle güle, houdoe en beslema,
Derek Otte
“Lagaan.”
De morgenstond mag dan goud in de mond hebben, ik heb gisteravond een kapsalon gegeten. Mijn nachtrust laat zich dus al het best omschrijven als knoflookgeur en maneschijn, laat staan hoe ik opsta. Daar wil die morgenstond helemaal niks mee te maken hebben, met mijn mond. En ik niet met die van de morgenstond. Dus. Middag, het is middag.
Acteren voor het leven.
Ze negeert het blauwe oog dat hij haar gaf. Ze negeert het blikje bier wat hij over haar hoofd leeg gooide. Ze negeert de plastic zak die hij over haar hoofd trok en dichtkneep bij haar keel zodat ze geen lucht meer kon krijgen. Ze negeert de schoppen tegen haar benen en de klappen in haar gezicht. Ze negeert de beledigingen die ze naar haar hoofd geslingerd krijgt. Ze negeert de messen die hij naar haar trekt. Ze negeert zijn sterke hand om haar keel. Ze negeert zijn handen die aan haar haren trekken. Ze negeert de kapot gegooide meubels. Ze negeert zijn doodsbedreigingen. Ze negeert de houten stok die hij kapot sloeg op haar rug. Ze negeert dat hij al haar geld afhandig maakt en zelf opmaakt. Ze negeert boven dit alles zichzelf.
Aan wie? Van mij.
Jij staat vierkant achter mij, jij maakt mijn levenscirkel rond. Als zwijgen jou verliefd zou maken, hield ik elke dag mijn mond. Jij kan op mij bouwen, dat is normaal want jij bent buitengewoon. Ik heb niet voor niets jouw foto als achtergrond op m’n telefoon.
Nog meer collegegeld.
Daarom misschien dat ik me elke ochtend, vlak voordat ik vanaf de parkeerplaats aan het water naar school loop, afvraag waarom ik niet gewoon een flinke dot gas geef nadat ik beide raampjes helemaal naar beneden heb gedraaid. Serieus. Ik ben doodongelukkig op die school. Ik bloei op als ik schrijf, presenteer, video’s maak mijn eigen evenementjes organiseer of kennis opdoe over zaken die ik zelf interessant vind.
Bzzzz.
Ik vraag me altijd af waarom er mensen zijn die ‘s nachts geen oog dicht doen. Dat klinkt namelijk als een vrije keuze. Als een prestatie waar je trots op moet zijn. “Ik heb vannacht geen oog dicht gedaan hè,” zo van: “Je raad nooit wat ik vannacht gedaan heb. Ik heb de hele nacht tenminste één oog open gehad, constant. Ha!” Maar nee, zo bedoelt men het niet. Men bedoelt met die vervelende opmerking een valselijk verband te leggen tussen omgevingsgeluiden en oogleden.
Ik zweer het, natuurlijk.
Op de bladeren die van kleur verschieten en vallen van de bomen, die het landschap markeren als stille getuigen van een onverteld verleden en op het knisperen van de bruine, oranje en gele erfenis die zij ons achterlaten. Op majestueuze bergen van grote droogte of intense kou, die in mijn geheugen verankerd liggen als herinnering aan mijn eigen nietigheid.
Prikkels.
Mijn gedachten bewegen met hetzelfde tempo als het licht. Cafeïne is als cocaïne voor mij, ik zou het consumeren van koffie af moeten leren. Of af moeten zweren. Of leren doseren. Ik heb helemaal geen moer gedaan. Mijn brein is een braamstruik. Prikkels.
99.
In naam van de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle. Hij die zorgt dat mijn gedachten tollen en de woorden rollen. De Koning, de Heilige, Zijn route is de veilige. De Gelovige, de Vrede, de reden voor mijn lofrede en de enige geadresseerde van mijn smeekbeden. De Meest Machtige, de Krachtige, de Bezitter van Grootheid, de Gevolmachtigde. De Verrijker, de Zelftoerijkende, de Alziende in plaats van toekijkende.
Tot Brussel en verder.
Of ze dat voor zich zag. Op zijn vissen naar hints en gissen naar complimenten, klapte ze altijd dicht. En toch ging hij ermee door. Maar niet vandaag. Vandaag was hij relaxed, relaxed als nooit tevoren. Al was het geacteerd.
Brok in Brussel.
Een meisje waar je door met je hoofd in de wolken loopt, puur en alleen omdat ze een sms’je van twee regels terugstuurt als reactie op een tekstbericht met een inhoud waar de gemiddelde encyclopedie een reclamefolder bij lijkt.
Facebeuk.
Er kunnen hele mooie vriendschappen en zelfs relaties voortkomen uit contact via het internet. Liefde op het eerste, echte, niet gePhotoshopte gezicht, zeg maar. Voor wie een product of dienst heeft aan te bieden, zijn social media ook echt geweldig. Mij hoor je er niet over klagen. Er zijn nog tig andere voordelen op te noemen, maar er is ook echt één heel erg groot gevaar.