Onze vrijheid, is hun erfenis.

Onze vrijheid, is hun erfenis.

Het vergt veel meer dan monumenten en momenten van stilte om in het huidige Nederland een verschil te maken. Daarvoor moet iemand in staat zijn lessen te trekken uit andermans ervaringen en te handelen in de geest van al eerder verworven inzichten. Wij als jongeren mogen nooit, maar dan ook nooit vergeten wat er al die jaren geleden gebeurd is en hoe onze voorouders ermee zijn omgegaan.

And tomorrow. / Maar morgen.

And tomorrow. / Maar morgen.

And tomorrow. is een gedicht dat geschreven is door Tupac Amaru Shakur (16 juni 1971 – 13 september 1996), een artiest (en al zestien jaar een bron van inspiratie) van wie ik denk dat zijn poëtische kant en kritische blik op de maatschappij onderbelicht gebleven zijn. Ik wilde heel graag een keer met hem ‘samenwerken’. Groot is namelijk de man die bepaalde gevoelens zo kan verwoorden, van wie zo’n hoop uitgaat en van wie de boodschap -helaas- nog altijd relevant is.

Oranje boven!

Oranje boven!

Nee, serieus, doe je niks met Koninginnenacht? Geen feestje, geen barretjes, geen kroeg, geen café, geen wat dan ook? Wow. Heb je geen vrienden? Ben je levensmoe? Zit je in een psychologisch dalletje? Heb je koorts? Zit er een trauma? Onverwerkt verdriet? Slechte herinneringen? Heb je een gezelligheidsfobie? Reageer je allergisch op de kleur oranje? Nee? Mensenvrees? Pleinvrees?

Shalom oe aleikoum.

Shalom oe aleikoum.

Ik ben me namelijk af gaan vragen of Palestijnen misschien geen mensen zijn en daarom geen recht hebben op humanitaire hulp of een menswaardig bestaan. Ik vroeg me af of het misschien lag aan het feit dat Palestijnen moslims en daarom dus paria’s zijn. Dat het daarom kan dat zij verstoken van voedsel en elektriciteit moeten leven op het moment dat de Israëlische bezetter dat bepaalt.

Je moest eens weten.

Je moest eens weten.

Verschillen in huidskleur, taal en cultuur dienen juist als uitdaging. Als uitnodiging om elkaar te leren kennen. Als een interessante factor extra, bij een eventuele kennismaking. Over en weer, elke keer. We moeten vaker vice versa op visite, als je het mij vraagt.

Robotesque.

Robotesque.

Blijf dicht bij wie je bent, bij de les en bij de tijd. Laat passie en ambitie het winnen van onzekerheid. Zie voor je wat je wil bereiken, vergeet niet om breed te kijken, laat niemand je vertellen dat jouw manier zal falen.

Verschillend, welwillend.

Verschillend, welwillend.

Nee, ook daar ligt de waarheid toch anders, iets genuanceerder.
Maar helaas geloven we wat ons wordt aangeleerd toch eerder.

Vrijdag, broek uit.

Vrijdag, broek uit.

“Dikke baarden zijn voor moslims,” hoorde ik de vrouw zeggen. “Ja, bah zeg. Lijkt wel zo’n radicaal,” vulde haar echtgenoot resoluut aan. Ik wist niet zo goed wat ik ervan moest vinden.

Otte I.

Otte I.

Zoals moslims vrij hebben met kerst, krijgen niet-moslims vrij met Suikerfeest. Da’s gewoon eerlijk. Elke feestdag die door meer dan honderd mensen in Nederland gevierd wordt, betekent een officiële feestdag en dus een vrije dag voor iedereen. We moeten dan wel op elkaars feestjes worden uitgenodigd, anders telt het niet.

De toren van Babel.

De toren van Babel.

Ons collectieve probleem is dat we met z’n allen meer op elkaar lijken dan we zouden durven denken en als samenleving geconfronteerd worden met problemen die onze collectieve pet te boven gaan. Een schuldige aanwijzen helpt even, maar is nooit een oplossing. Mensen uit het reuzenrad trappen helpt niet, we moeten het rad samen repareren. Beseffen dat we samen bouwen aan dezelfde toren van Babel, maar abominabel slecht samenwerken. We spreken elkaars taal niet, dat is het probleem.

Trieste wanvertoning.

Trieste wanvertoning.

Hoofddoek. De onderdrukking van vrouwen. Zo heb ik er nog wel een paar. Dat verband als feitelijk juist presenteren, is net zo misleidend en abject als roepen dat elke vrouw zonder hoofddoek automatisch een hoer is. Al vind ik ‘vrouwenonderdrukking’ als woord net iets netter klinken dan ‘hoer’. Maar dat is dan ook het enige verschil. Beide verbanden en beweringen zijn beledigend en bovendien onjuist.

Witte maat, zwarte maat.

Witte maat, zwarte maat.

Uit een witte mond klinkt nu eenmaal alles logisch. Hoe lafhartig, laaghartig, lomp, misplaatst, mismaakt, misselijkmakend, denigrerend, dom, discriminerend, onnozel, onzuiver, onbegrijpelijk, arrogant, asociaal, achterlijk, beledigend, beschadigend of bedreigend het voor sommigen ook klinken kan. Da’s net zo logisch als het vaststaande feit dat zwarte Piet aan het klimmen in schoorstenen rode lippen en kroeshaar over heeft gehouden

Jump to1234»